تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢٢ | ۱:٠۱ ‎ب.ظ | نویسنده : *

این فایل pdf خلاصه مفیدی از اهمیت و ضرورت رشته مهندسی شهرسازی وجایگاه حرفه ای شغلی و ادامه تحصیل تو مقاطع بالاتر این رشته هستش.
همچنین چارت کاملی از دروس رشته مهندسی شهرسازی و تقسیم بندی درس ها تو ترم های مختلف و چگونگی پیش نیازی و ارتباط درس ها با هم و فرقی که با کارشناسی شهرسازی داره هستش.

دانلود

پسورد فایل:www.noandishaan.com

منبع:www.noandishaan.com

 



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢۱ | ٦:٥٦ ‎ب.ظ | نویسنده : عارفه تیموری

خرید پستی کتاب:

میتونید از بزرگترین بانک کتاب ایران براحتی خرید کنید.

برای خرید باید با شماره 6120-021 تماس بگیرین. 



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢۱ | ٦:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : عارفه تیموری(مدیر)

فکر کنم این سایت مفیدترین راه برای دیدن گوشه و کنار دنیاست ! شما هر کشور، هر شهر، و هر منطقه رو با جزئیات میتوید ببیند !

واقعا به درد بخوره ! مخصوصا واسه ما شهرسازاااااا عینکگاوچران

http://www.yvettedefrance.com/Photos-du-monde/Fotos_monde



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢۱ | ٦:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : عارفه تیموری(مدیر)
تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢۱ | ۱۱:٥۸ ‎ق.ظ | نویسنده : عارفه تیموری

nbnموفق ترین شیوه ی مدیریت شهری

یکی از جالب ترین و موفقیت آمیزترین شیوه ها در زمینه مدیریت شهری که مدت ده سال است در شهر «روچستر» ایالت نیویورک در حال اجرا است، طرح ابتکاری NBN است که در واقع یک سیستم مدیریت شهری به شکل مشارکتی می باشد و در آن مردم همگام با دولت در تمامی تصمیم گیری های مربوط مشارکت می کنند.

در این روش هر کس اقدام به ساماندهی محیط اطراف خود می کند و سعی دارد در تمامی اقدامات سازنده در زمینه بهبود وضعیت زندگی محل سکونت خود مشارکت کند. این سیاست عجیب که بازدهی بسیار خوبی تاکنون داشته است در اصطلاح همسایه ها محیط اطراف در همسایگی خود را ساماندهی می کنند.» (NBN) عنوان گرفته است. طبق این طرح ساکنان «روچستر» برای آینده شهر خود برنامه ریزی می کنند و الویت های بودجه بندی شهر خود را مشخص می کنند.

در نخستین قدم شورای شهر تصمیم گرفت تا از انرژی های موجود در شهر و دانش شهروندان بهره گیرد. زمانی که در سال ۱۹۹۴ «بیل جانسون» شهردار این شهر شد
یکی از اولین طرح های ابتکاری وی برنامه NBN بود. با جلب رضایت همه شهروندان برای برنامه ریزی و انجام اقدامات عمرانی، شهر به ۱۰ بخش جغرافیایی تقسیم شد. برنامه ریزان و شهروندان هر قسمت ترغیب به همکاری با یکدیگر و ارایه راهکارهای مناسب شدند که در نتیجه چندین طرح کاربردی که اجرای آن بر عهده شهروندان بود، حاصل شد. از طرفی برای کسب اطمینان از سودمند بودن طرح های ارایه شده یک فرصت ۱۸ماهه برای آن ها در نظر گرفته می شد و بعد از آن طرح ها مورد بازبینی مجدد قرار می گرفت.

شورای شهر همچنین ایده حضور مستقیم مشارکت کننده را ارایه کرد که طبق آن تنها طرح هایی مورد قبول واقع می شدند که برنامه ریزان شهری آن بتوانند شرکت یا
شرکایی که فرمی برای پشتیبانی از پروژه را به امضا برسانند، معرفی کنند و زمانی
طرح به مرحله اجرا در می آمد که شهروندان منابع سرمایه گذاری در پروژه را که در
اجرای آن بتوانند کمک کنند، شناسایی کنند. از زمان اجرای طرح NBN حدود ۷۶درصد از
برنامه های ارایه شده، تکمیل شده است.

البته باید به این نکته هم اشاره کرد که اجرای طرح های ارایه شده به طور کامل برعهده شهروندان نیست بلکه تلاش ها در راستای مشارکت هرچه بیشتر آنان در
این زمینه و حمایت از طرح های ارایه شده توسط مردم است. کلیه بخش های NBN با یک سیستم کامپیوتر مرکزی یا به عبارتی شبکه ارتباطی شهر به یکدیگر متصل می شوند که به این طریق امکان دسترسی به اطلاعات شهری برای همگان میسر می شود. نرم افزار نقشه کشی gis، اطلاعات برنامه ریزی سه بعدی، پست الکترونیکی
مطمئن و سیستم مدیریت فایل ها از دیگر تسهیلات و امکانات موجود است.

گروهی از مردم به همراه متخصصین، کار حفظ و به روز نگه داشتن شبکه را برعهده دارند. موسسه NBN که توسط شورای شهر و کالج محلی اداره می شود به شهروندان امکانات آموزشی در زمینه مدیریت، سازماندهی جامعه و مهارت های برنامه ریزی فنی را رایگان ارایه می دهد. شهروندان «روچستر» همچنین در سیاستگذاری تخصیص بودجه در زمینه های مختلف نیز صاحب نظر هستند که این امر در واقع ابزار قدرت مردم محسوب می شود. از نخستین نتایج به دست آمده از اجرای نخستین طرح های NBN در سال ۱۹۹۵ درک اهمیت بالا بودن کیفیت زندگی توسط مردم بود. در واقع پس از عملی شدن نخستین سیاستگذاری ها که به شکل مشارکتی انجام شد، شهروندان «روچستر» نسبت به حفظ محیط زندگی خود حساس شدند به طوری که همه سعی می کردند به نوعی در رعایت بهداشت، پیشیگیری از وقوع جرایم و هر
آنچه که لازمه زندگی آرام و سالم در یک محیط شهری است نقش داشته باشند.

در نتیجه گروه های حفظ محیط زیست، پلیسی(نظارت بر اجرای قانون و برخورد با متخلفین) و نظارتی با مشارکت مردم تشکیل شد. با سهیم شدن مردم در برنامه
ریزی های اصولی، نگرانی هایی در مورد منطقه گرایی و چگونگی تقسیم بخش های مختلف به وجود آمد که برای حل این مشکل ۱۲۰جلسه همگانی ظرف سه سال برگزار شد. البته علت این امر این بود که طبقه بندی های منطقه ای در آمریکا بر اساس آنچه طبقه بندی «اقلیدسی» نام گرفته است، انجام می شود در نتیجه توسعه در هر یک از مناطق محدود به یک کاربری خاص نظیر تجاری یا صنعتی بودن، می شود که البته طرح هایNBN موجب ساماندهی نقص های موجود در این طبقه بندی ها شد.

NBN امکان سرمایه گذاری های خصوصی را برای پیشبرد اهداف توسعه شهری فراهم می کند که همین امر منجر به ساخت بسیاری از مراکز رفاهی و تفریحی توسط مردم شده است. دانشگاه های «روچستر» در هر دوره حدود هفتادهزار طور تمام قت ثبت نام می کنند و باید گفت که بیشتر این دانشگاه ها در توسعه اقتصادی شهر و اجرای طرح هایNBN نقش بسیار مهمی دارند. ظرف ده سال گذشته NBN در ارتباط مجدد مردم و دولت نقش مهمی ایفا کرده است.

علاوه براین بیانگر این مطلب بوده است که دولت محلی هم می تواند در راستای اهداف مردم عمل کند به نوعی که شهروندان کنترل امور زندگی خود را در اختیار
داشته باشند و بتوانند در کلیه برنامه ها مشارکت کنند. با بازنشستگی «بیل جانسون» شهردار «روچستر» و مبتکر طرح NBN در اول ژانویه سال 2006، نیروهای جدید مصمم هستند با حفظ همان اصول در راستای اهداف NBN با مشارکت مردم قدم بردارند.

 



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢۱ | ۱:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : عارفه تیموری(مدیر)



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢۱ | ۱:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : عارفه تیموری(مدیر)

عکسهایی
را که می بینید یکی از هتل های صخره ای جهان است .البته نه در خارج که در
کشور زیبای خودمان ایران – این هتل در روستای «کندوان » در 22کیلومتری
اسکو و 62 کیلومتری تبریز در میان دره‌ای با صفا کنار رودخانه‌ای پر آب به
همین نام واقع شده است و شیوه بنای خانه‌های این روستا از نوع معماری
صخره‌ای به شکل مخروطی یا کله قندی مربوط به قرن هفتم هجری است

در کنار این روستا ساخت هتل بین المللی صخره ای لاله کندوان که سومین هتل صخره ای در دنیا است  شرایط
حضور گردشگران خارجی و داخلی را در بهترین شکل فراهم کرده است.در این هتل
40 کرانه (اتاق سنگی طبیعی) به همراه جکوزی و روم سرویس سمعی بصری پیش
بینی شده است  که کرانه ها شامل 3 سوئیت بزرگ و 3 سوئیت کوچک
همراه با جکوزی و 4 کرانه دیگر با دوش است . کرانه ها در زمستان دارای
سیستم گرمایشی از کف و در تابستان به دلیل مطبوع بودن هوا نیاز به سیستم
سرمایشی ندارد.رستوران مجلل به همراه غذاهای محلی ایرانی و فرنگی با ظرفیت
120 نفر مهمان از دیگر امکانات ویژه این هتل رویایی است .

 



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/۱٩ | ٩:۱٠ ‎ب.ظ | نویسنده : عارفه تیموری(مدیر)

بحث اخراج افغانها از ایران، بحثی چند وجهی است که مسائل حقوقی، اقتصادی،
سیاسی و بالاخره حقوق بشری فراوانی در پشت آن قرار دارد که هر کدام
متخصصین و صاحب نظران خاص خود را دارد.

اما در ابتدا باید گفت که طبق آمار غیر رسمی چیزی در حدود دو میلیون
افغانی در ایران زندگی می کنند که تهران با عنوان پایتخت و خراسان بزرگ به
عنوان نزدیکترین استان ایران به کشور افغانستان صاحب بیشترین تعداد ساکنین
این جمعیت در خود هستند. اما سابقه حضور افغانها در ایران به سالهای بسیار
دور باز می گردد. گر چه امروزه ممکن است که بخشی از جامعه ایرانی، افغانها
را خطرناک، بچه دزد، عامل بیکاری و بسیاری دیگر بدانند، اما سابقه این
گروه اقلیت در ایران این طور نشان می دهد که در تمام طول تاریخ، حضور این
مهاجران یا به نوعی پناهجویان در ایران، وجهه ای منفی نداشته است. آن چیزی
که امروزه دولت ایران به نمایندگی از ملت ایران در حال اجرای آن است،
بازتابی از نگاه غالب ایرانیان به این مهاجرین می باشد؛ رفتارهای زننده و
گاها غیر انسانی، توهین و تبعیض، عدم رعایت حقوق اولیه افغانها از جمله حق
زندگی، تحصیل، انتخاب همسر و مکان زندگی که از اصول اصلی اعلامیه جهانی
حقوق بشر است و بسیاری دیگر، از جمله مسائلی است که در رفتار روزمره
ایرانیان در مقابل افغانها قابل مشاهده است. نگاه به افغانی از بالا به
عنوان "انسان درجه دوم"، آسیبی است که روح این جامعه مهاجر را در سرزمین
ایران خراش می دهد.

به نظر می رسد که دو عامل در نشان دادن این تصویر بسیار منفی در جامعه
ایرانی موثر بوده است. عامل اول، رسانه ای شدن جرایم این گروه از مهاجرین
به شکل وسیع و غیر قابل کنترل در روزنامه ها و رادیو تلویزیون بود. رسانه
هایی که در اوایل انقلاب و همچنین در فضای سالهای جنگ، هنوز به شکل حرفه
ای شکل نگرفته بودند، افغانها را سوژه هدف خود قرار دادند و با بزرگنمایی
جرایم ایشان، ترس را در دل ایرانیان انداختند. این در حالی بود که
پناهجویان افغانی که به دلیل وقوع جنگ و قحطی در کشور خود، به طور غیر
قانونی وارد خاک ایران شده بودند، از هیچ امکان رسانه ای و قانونی برای
دفاع از خود و معرفی صحیح جامعه خود به مردم ایران برخوردار نبودند و در
واقع اینها را می توان به عنوان "قربانیان رسانه های تازه کار" معرفی کرد.
مطبوعاتی که به دلیل نوپا بودن خود، از درج هر سوژه ای برای کسب شهرت و
فروش بیشتر دریغ نمی کردند، دیواری کوتاه تر از دیوار افغانهای غیر قانونی
پیدا نکرده بودند. بدون شک قتل، سرقت و بچه دزدی مختص مهاجرین افغانی نبود
و ایرانیان نیز به این جرایم دست می زدند، اما این افغانها بودند که به
دلیل حساسیت رو به فزون جامعه و همچنین به دلیل به یدک کشیدن نام افغانی
(غیر ایرانی) قربانی کارهای ژورنالیستی می شدند. ماجرای سر بریدن یک
افغانی در ذهن مردم، بسیار ماندگار تر از انجام همین عمل توسط یک ایرانی
بود، در حالی که هر دو مرتکب یک جرم مشابه می شدند. این در حالی بود که در
هیچ کدام از رسانه ها از نقش سازنده این گروه در بازسازی خرابه های کشور
در غیاب مردان به جنگ رفته ایرانی خبر نمی دادند.

عامل دوم که در شکل گیری تصویر منفی از جامعه افغانی در میان ایرانیان نقش
داشت، متاثر از عامل اول و همچنین تاثیر گذار بر آن نیز بود؛ افغانهای
بدون مدرک اقامت به دلیل عدم آماده بودن جامعه و بازار کار ایران، و
همچنین عدم حمایت های دولتی و رسانه ای از ایشان، راهی به ادارات نمی
یافتند و هیچ ارگان رسمی حاضر به استخدام آنها نبود. همین عامل و عدم
واکنش سریع دولت وقت به این دسته از بحرانها، به دلیل درگیر بودن به مسائل
جنگ، باعث شد که افغانها بسوی مشاغل فصلی و کارهای روزمزدی روی بیاورند که
ساده ترین آن، کار در ساختمان بود که هیچ گونه نیازی به مدرک خاصی نداشت و
کارفرما بدلیل دستمزد کمتر و سطح توقع پایین تر نسبت به کارگر ایرانی،
کارگر افغانی را ترجیح داد. بعلاوه، بدون مدرک رسمی بودن افغانها، این
امکان را به کارفرما می داد که در هر زمان آنها را اخراج کند و یا هرگونه
رفتار دیگری را بر آنها روا دارد.

همین عوامل باعث شد که افغانها روز به روز در گرداب قهر و دوری مردم ایران
فرو روند و زحمات آنان در زمینه بازسازی مناطق جنگ زده یا ساختمانهای
بمباران شده نادیده گرفته شود. نتیجه افتادن در این گرداب، به حاشیه رانده
شدن ایشان از سطح عمومی جامعه، تشکیل گروههای کوچک افغانی و خارج نشدن از
این پیله به هم تنیده شده و عدم ارتباط با قشر روشنفکر ایرانی بود. این
عدم ارتباط با سطح تحصیل کرده جامعه ایرانی، به مرور زمان باعث شد که
جامعه افغانی ساکن در ایران، پایگاههای اجتماعی خود را از دست بدهد و
نتواند هویتی را برای خود در سرزمین ایران بسازد و آن طور که باید و شاید
شخصیت و پرستیژ خود را نگه دارد. رجوع به کارهای ساختمانی و مشاغلی که
ایرانیان با اکراه به آن درست می زدند، باعث شد افغانها به مرور زمان، به
عنوان "شهروندان درجه دو" به حساب بیایند.

اما از جهتی نمی توان چشم به برخی از واقعیت های موجود نیز بست. سیر
قهقرایی و دوری جستن جامعه ایرانی از این دسته از مهاجرین، کم کم باعث
بالارفتن درصد بیکاری در میان این قشر شد، و از آنجا که رابطه مستقیمی بین
جرم و جنایت و فقر وجود دارد، دست برخی از این مهاجرین به کارهای خلاف باز
شد. فروش مواد مخدر، بچه دزدی برای فروش به دوره گردها، دزدی از منازل و
اتومبیل ها از عواقب همین بیرون راندن ها بود.

اما در این میان، دسته ای از مهاجرین نیز بودند که توانستند خود را از این
گرداب خارج کنند؛ ازدواج با خانواده ایرانی یا اشتغال در بازار تجارت،
برای برخی از سرمایه داران افغانی این امکان را برای آنان فراهم کرد تا
مدارک شناسایی رسمی دریافت کنند. بدست آوردن مدرک شناسایی رسمی برای این
دسته از مهاجرین، امکان تحصیل برای خود و خانواده شان را برای ایشان فراهم
کرد، تا آنجا که امروزه شاهد شکوها شدن استعدادهای ایشان و فرزندان نسل
دوم این دسته از مهاجرین در عرصه های مختلف اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی
هستیم. این نسل از جامعه افغانی توانست با بدست آوردن فرصت مناسبی که به
لطف "کاغذ رسمی" برای آنان فراهم شده بود، فرزندان مستعد و نخبه ای را به
جامعه تحویل دهد. پزشکان، مهندسان و محققین افغانی فراوانی در تهران و
مشهد مشغول حرفه هایی با درجه اجتماعی بالا هستند که این رشد و نمو خود را
مدیون چند برگ کاغذ رسمی می دانند. ولی این راه رشد برای بسیاری دیگر که
اکثریت جامعه افغانی را در ایران تشکیل می دادند امکان پذیر نشد. در حالی
که بر اساس قوانین ایران، از آنجا که ایرانی بودن از طریق خون و نه از
طریق خاک انتقال داده می شود، کودکی که در ایران متولد می شود، در صورتیکه
از پدر یا مادر ایرانی به دنیا نیامده باشد، ایرانی نمی باشد و شناسنامه
ای به او تعلق نمی گیرد. همین عامل باعث شد تا کودکانی که در خاک ایران
چشم به جهان گشوده بودند، ولی والدینی افغانی و بدون مدرک رسمی داشتند، از
داشتن شناسنامه و متعاقب آن از حق تحصیل که از حقوق اولیه هر بشری است،
محروم بمانند.

این دسته از عوامل، بعلاوه جنگ ایران و عراق و همچنین نوپا بودن و کم
تجربه بودن مقامات قانونگذار و مجری، باعث شد که افغانها در ایران روزگار
بدی را تجربه کنند. تحقیرهای ساختاری، اخراج از مدرسه، عدم پرداخت دستمزد
کافی و گاه پرداخت نکردن دستمزدها به این قشر مهاجر و همچنین عدم حمایت
های قانونی به دلیل عدم دلسوزی مسئولان و عدم توجه به قوانین حقوق بشری و
کم توجهی مسئولان بین المللی به مسائل مهاجرین در ایران، بیشتر راههای
امید را در میان این قشر بسته بود.

با این همه، حکومت ایران تا پایان دوران حکومت طالبان در مقابل پناهجویان
بدون کاغذ حالتی انفعالی به خود نشان می داد. یعنی نه به اخراج و جمع آوری
آنها اقدام می ورزید و نه به کمک آنها می شتافت، ولی با به پایان رسیدن
دوران طالبان و به روی کار آمدن حکومتی معتدل در افغانستان، دولت ایران
وجهه سخت تری به خود گرفت و در صدد اخراج ایشان از ایران بر آمد. بدین شکل
بود که برخی از سربازان نیروی انتظامی در جریان دستگیری و اخراج این دسته
از پناهجویان، بر خلاف دستورات مقامات بالاتر، گاه رفتارهای ناشایستی با
آنها انجام دادند. انداختن یک کارگر افغانی از ساختمان چند طبقه به پایین
که موجب مرگ او شد از جمله رفتارهایی بود که جنبه بین المللی بخود پیدا
کرد و مسئولان سازمانهای جهانی را به واکنش بر انگیخت.

در نهایت باید گفت که خود افغانها نیز در به قهقرا کشاندن خود در جامعه
ایرانی بی تاثیر نبودند. عدم علاقه به مشارک اجتماعی، عدم تلاش برای تشکیل
سندیکایی قوی و نیز قدرت پایین چانه زنی ایشان در مقابل مقامات رسمی
ایرانی برای بدست آوردن حقوق اولیه خود به عنوان پناهجو بر اساس اعلامیه
جهانی حقوق بشر از جمله کم کاری هایی بود که در به حاشیه رانده شدن این
قشر تاثیر گذار بود.

نویسنده : دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی در دانشگاه نیس فرانسه

   

  

 



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/۱٩ | ٩:٠٥ ‎ب.ظ | نویسنده : عارفه تیموری(مدیر)

در میزگردی که «جامعه مهندسان شهرساز ایران» در خانه هنرمندان برگزار کرد،
کارشناسان بر ضرورت تشکیل نظام مهندسی شهرسازی کشور تاکید کردند.

در ابتدای این نشست علی نوذر‌پور رییس هیات مدیره جامعه مهندسان شهرساز
ایران با بیان این‌که هم‌اکنون نظام مهندسی ساختمان پاسخگوی نیازهای
حرفه‌ای جامعه مهندسان شهرساز نیست، گفت: متاسفانه شهرسازانی که در مقطع
کارشناسی در رشته‌های علوم انسانی و اجتماعی تحصیل کرده‌اند، از عضویت در
سازمان نظام مهندسی ساختمان و امتیازاتی که این سازمان برای اعضایش دارد،
محروم شده‌اند. وی ادامه داد: سال گذشته در انتخابات هیات مدیره نظام
مهندسی تهران که سه نفر از شهرسازان به عضویت هیات مدیره‌ در آمدند، در یک
اقدامی دونفر از شهرسازان توسط وزارت مسکن و شهرسازی حذف شدند و حق قانونی
شهرسازان در عضویت هیات مدیره نظام مهندسی ساختمان نادیده گرفته شد.



نوذر‌پور هم‌چنین با اشاره به این‌که شهرسازی در نظام مهندسی ساختمان در
وضعیت کنونی جایگاهی ندارد و توجه جدی به آنها نمی‌شود، خاطر نشان کرد:
تعداد فارغ‌التحصیلان رشته‌ شهرسازی خیلی بیشتر شده است و هم‌اکنون 1500
نفر از شهرسازان عضو نظام مهندسی ساختمان هستند که این تعداد افراد به یک
تشکل مستقل جدای از نظام مهندسی ساختمان نیازمندند. وی در پایان سخنانش با
بیان این که باید یک قانون برای کل نظام مهندسی کشور داشته باشیم و در آن
قانون تمام رشته‌های مهندسی اقدامات مجزا داشته باشند، تصریح کرد: در واقع
بعد از تشکیل این نظامات اتحادیه‌ای به عنوان اتحادیه‌ نظامات مهندسی کشور
شکل گیرد و پاسخگوی وضعیت مهندسی کشور باشد.



در ادامه این نشست احمد سعید‌نیا عضو جامعه مهندسان شهرساز ایران با اشاره
به این‌که هدف تمام رشته‌های نظام مهندسی باید در عمران ملی و کیفیت محیط
زیست باشد، گفت: ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که نمی‌توانیم بگوییم مفهوم
مهندسی مختص عمران است؛ مهندسی تبدیل به یک مفهوم بزرگ‌تر به‌نام توسعه‌
ملی شده است و ماموریت افراد در وزارتخانه‌ها این است که این توسعه‌ ملی
را تحقق بخشند. وی در ادامه با بیان این که ما باید در مسائل شهری بیشتر
با یک جامعه‌شناس در ارتباط باشیم تا یک نقشه‌بردار تصریح کرد: باید به
ارتباط بین علوم و فنون توجه کرد، زیرا آینده توسعه‌ کشور به ارتباط بین
علوم انسانی و اجتماعی با سایر رشته‌ها بستگی دارد و نباید دانشجویان به
جرم سوابق جامعه‌شناسی از کار شهرسازی کنار گذاشته شوند؛ چه بسا اقتصاد و
جامعه‌شناسی است که به مفاهیم شهری اعتبار می‌بخشد.



سعید‌نیا هم‌چنین داشتن وزارت محیط زیست را از کمبود‌های بزرگ کشور دانست
و اظهار کرد: ما در طرح‌های جامع، تفصیلی، راهبردی و هر طرح شهرسازی
نیازمند حضور یک جامعه‌شناس در کنار یک اقتصاد‌دان و کسانی که سیستم، مدل
و محیط زیست می‌دانند هستیم. وی هم‌چنین با بیان این‌که در ساخت یک
ساختمان باید مشارکت تمام موضوعات از زمین، تاسیسات، معماری و شهرسازی
مطرح شود، خاطر نشان کرد: ساخت یک ساختمان باید با بافت شهری و با خصوصیات
فیزیکی و کاربری شهری انطباق داشته باشد، با این وجود به تخصص دیگری در
کنار سایر متخصصان به‌نام شهر‌ساز نیاز است تا به مطالعات شهری در جانمایی
آن ساختمان بپردازد.



این کارشناس شهرسازی افزود: متاسفانه این مساله نادیده گرفته شده است و
موضوع حذف علوم انسانی از شهرسازی مدنظر است؛ باید به مسائل انسانی و
مشارکت و سرمایه‌های اجتماعی تاکید شود؛ هم‌اکنون تمام موضوعات شهرسازی
مشارکت اجتماعی و کنش ارتباطی است که در بافت‌های فرسوده نیازمند توجه
است. وی در پایان سخنانش یادآور شد: سه گروه طراحان شهری، برنامه‌ریزیان
شهری و گروه لیسانس شهرسازی که دارای عنوان مهندسی هستند عضو نظام مهندسی
ساختمان هستند و فقط یک گروه که سابقه‌ علوم اجتماعی دارند، نمی‌توانند
عضو این نظام شوند و متاسفانه یک نوع تبعیض برای این گروه که جرم آنها در
تمام دنیا جزو مزایای آنهاست صورت گرفته است.



از سخنرانان دیگر این نشست سهراب مشهودی عضو شورای گروه شهرسازی جامعه
مهندسان مشاور ایران بود که در ابتدا به تفاوت نظام با سندیکا اشاره کرد و
گفت: سندیکا نه برای منافع حرفه، بلکه برای اعتبار حرفه تلاش می‌کند و
همان‌طور که در نظام پزشکی می‌بینیم هم از منافع پزشکان و هم از منافع
مریض دفاع می‌شود.



وی با بیان این‌که منطقی است که شهرسازی زیرشاخه‌های مهندسی ساختمان نیست،
تصریح کرد: بخش اعظم ساختمان در شهر احداث می‌شود و اگر نگاه شهرسازان در
نظام مهندسی نباشد، لطمه‌ی بزرگی به سیمای شهر خواهد خورد، بنابراین مقرر
شد یک شهرساز در نظام مهندسی ساختمان حضور یابد و به امرو ساختمان در
شهرسازی نظارت کند. وی افزود: متاسفانه هم‌اکنون شهرسازی در نظام مهندسی
ساختمان جایی ندارد و مهندسان عمران در اکثریت هستند و شهرسازان چون در
اقلیت هستند، حق رای ندارند. مشهودی در پایان سخنانش ابراز امیدواری کرد:
نظام مهندسی شهرسازی با رشته‌های مرتبط با خودش مستقل شود و بر مسائل شهری
با جدیت در این نظام مستقل کوشش کند.



در ادامه‌ی این نشست، حمید ماجدی عضو جامعه مهندسان شهرسازی با بیان
این‌که فعالیت یک تشکل وقتی متمرکز می‌شود روی یک حرفه در جهت ارتقای
کیفیت آن موضوع که تخصص‌اش است گام بر می‌دارد، گفت: در ایران اوایل دهه‌
70 بحث تشکیل نظام مهندسی مطرح شد، پیشنهاد اول این بود که دو نظام مهندسی
داشته باشیم یکی نظام مهندسی معماری و شهرسازی و دیگری نظام مهندسی
ساختمان و تاسیسات که این پیشنهاد مورد تایید وزارت مسکن قرار نگرفت. وی
ادامه داد: نهایتا خواستند این چهار رشته معماری، شهرسازی، ساختمان و
تاسیسات را یک نظام ایجاد کنند، ولی وقتی خواستند قانون بنویسند چون عدد
زوج بود تاسیسات را به دو رشته تاسیسات برق و مکانیک تقسیم کردند و قانون
آزمایشی در سال 72 به مرحله اجرا درآمد.



این کارشناس شهرسازی خاطر نشان کرد: رشته‌های دیگری تلاش کردند به گونه‌ای
وارد نظام مهندسی شوند که نقشه‌برداری یکی از آن رشته‌ها بود که توانست به
عنوان رشته ششم وارد این نظام شود و چون دوباره عدد زوج می‌شد، گشتند بین
رشته‌ها و رشته ترافیک هم وارد نظام مهندسی کردند و براین اساس قانون
نوشته شد.



ماجدی با اشاره به این‌که بسترسازی برای یک محیط زیست مطلوب یک اقدام
شهرسازانه است، اظهار کرد: باید براساس فعالیت برنامه‌ریزان و طراحان
شهری، فضای شهری را طراحی کرد، بنابراین یک اقدام مهمی که می‌تواند بخشی
از این نظام مهندسی باشد، مساله‌ی شهرسازی است و بعد ساختمان‌سازی شروع
می‌شود. وی افزود: تعیین صلاحیت شهرساز‌ها از طرح‌های ملی و طرح‌های
اجرایی کوچک مشخص شد و در آن برنامه‌ریزی و طراحی شهری، تفکیک زمین و
طراحی انطباق کاربری اراضی شهری تهیه شد که چون شهرسازها در نظام مهندسی
در اقلیت بودند، هیچ کدام از این طرح‌ها به نتیجه و تصویب نرسید.



ماجدی با بیان این‌که در نظام مهندسی توجه‌ها معطوف به مسائل ساختمان است
و ساختمان‌سازی آنقدر در کشور مشکلات دارد که مسائل‌اش بر مسائل شهرسازی
غلبه دارد ابراز عقیده کرد: تجربه در این 18 سال نشان داده است که نظام
مهندسی ساختمان از اهداف و وظایف‌اش منحرف شده است و وظیفه تعیین مهندسی
ناظر که مرتبط با شهرداری‌هاست را در تلاش بود به‌دست گیرد، که شهرداری
ابتدا برای خانه‌های 3000 متر به بالا موافقت کرد، اما به‌دلیل کاستی‌هایی
که در زمینه کنترل ساختمان وقتی به نظام مهندسی منتقل شد چند برابر شد.
شهرداری تهران توافق را برهم زد و الان نظام مهندسی ساختمان کنترل نمی‌کند.



وی در پایان سخنانش دو راه حل را پیشنهاد کرد که یک نظام مستقل مهندسی
شهرسازی داشته باشیم و یک نظام مهندسی ساختمان که چهار رشته معماری،
محاسبات، مکانیک و برق که برای ساختمان‌سازی نقش دارند در آن حضور یابند،
یا هر رشته مهندسی یک نظم برای خود داشته باشد و شورایی در راس برای
هماهنگی تمام نظامات مهندسی قرار گیرد.متفکر



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/۱٩ | ٩:٠٠ ‎ب.ظ | نویسنده : عارفه تیموری(مدیر)

به گزارش بنانیوز (BanaNews.ir) اولین همایش ملی کالبد شهری 3 اردیبهشت ماه 1391 توسط شهرداری محلات برگزار می شود.

موضوعات:
پایداری شهری از جنبه های مختلف کالبدی و تاثیر آنها
تاثیر معماری و مهندسی عمران بر ساخت و ساز شهری
چگونگی تاثیر علوم انسانی بر کالبد شهری
چگونگی تاثیر علوم مهندسی نوع دوم مانند صنایع، ترافیک، تاسیسات و ... بر کالبد شهر
مدیریت بحران و شهر
سایر عوامل موثر بر کالبد شهر به هر نحوی از انحاء

مهلت     ارسال     مقالات : 1391/1/15

زمان     داوری     مقالات: 1391/1/20

مهلت     ثبت نام بدون     مقاله: 1391/1/22

زمان     همایش 1391/2/3

آدرس سایت:  www.conference2012.ir
آدرس ایمیل:  article@conference2012.ir



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/۱٤ | ٢:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : ریحانه مانیزانی

 

منابع کنکور کارشناسی ارشد شهرسازی (برنامه‌ریزی و طراحی شهری)

شهرسازی، یکی از رشته هایی است که در نیم قرن اخیر توجه بسیاری به آن شده است و دانشکده و کالجهای معروف بسیاری به آن روی آورده اند. این رشته، امروزه، کمک شایانی به حل معضلات در سطح شهر و کل جوامع کرده است و توانسته جایگاه ویژه ای برای خود کسب کند.
در کشور نیز نیاز بسیاری به متخصص و کارشناس در این رشته احساس شده و می شود و دانشگاههای مختلفی، سعی بر تاسیس و ایجاد این رشته نموده اند. در سطح مدیران کشور نیز کم کم، نیاز به رشته ای همچون شهرسازی احساس شده است و بسیاری از مدیران شهری سعی در فرا گرفتن این دانش، بصورت دانشگاهی و غیره داشته اند. به عنوان نمونه، در حالی که تا چند سال پیش، معدودی از شهرداران در سطح کشور، دارای تحصیلات در زمینه شهرسازی بودند، اما امروزه، این تعداد به شدت افزایش یافته و کم کم سایر مدیران نیز نیاز به کسب این دانش را احساس نموده اند.
علاوه بر انجام عملیات عمرانی، محاسبات سازه، بحثهای معماری و ……… که اکثرا بر روی تک بنا و یا یک محدوده مشخص متمرکز هستند، نیاز بسیار زیادی به رشته ای همچون شهرسازی احساس می شود تا بتواند علاوه بر این مباحث، در سطحی کلان تر وارد صحنه شده و بتواند مباحثی همچون اقتصاد، جامعه شناسی، روان شناسی، جغرافیا، آمار، سوانح طبیعی (زلزله و ……..)، مدیریت، حمل و نقل، ترافیک، GIS و ……… را با مسائل فوق ترکیب کرده و نتیجه ای بهینه را سبب شود.
رشته شهرسازی، در واقع مفصلی بین علوم گوناگون است، از علوم انسانی گرفته، همانند جامعه شناسی، اقتصاد، مدیریت و …….. تا علوم فنی و مهندسی، همانند عمران، تاسیسات، ترافیک، حمل و نقل و ……. و هنر، همانند طراحی، معماری و ………….. .



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٧ | ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : عارفه تیموری(مدیر)

سلام دوستان .گاوچران

اینجا خلاصه ی سه فصل اول کتاب جفرافیا و شهرشناسی یدالله فرید (کتابی که استاد خیرالدین با بی رحمی تمام حتی یک سوال هم ازش نیاوردنگرانگریه) رو به صورت PDF میذارم که توی این تعطیلات بین الترمین (!) بیکار نمونید چشمک نیشخند

(این کتاب جز منابع ارشد هستش)

امیدوارم خوشتون بیاد.

لینک های دانلود :

فصل اول :

http://wdl.persiangig.com/pages/download/?dl=http://tivaa.persiangig.com/1.pdf

فصل دوم :

http://wdl.persiangig.com/pages/download/?dl=http://tivaa.persiangig.com/2.pdf

فصل سوم :

http://wdl.persiangig.com/pages/download/?dl=http://tivaa.persiangig.com/3.pdf



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢ | ٩:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : عارفه تیموری

معماری پایدار

معماری پایدار یا معماری محیطی، طراحی و ساخت بر اساس ملاحظات محیطی، و با استفاده از مصالح بومی و محلی می‌باشد.

کاربرد مفاهیم پایداری و توسعه پایدار در معماری مبحثی به نام معماری پایدار را به‌ وجود آورده است

که مهم‌ترین سرفصل‌های آن را عناوین "معماری اکو - تک"، "معماری و انرژی" و "معماری سبز" تشکیل می‌دهد.[مفاهیم: توسعه پایدار چیست؟]

معماری پایدار - که در واقع زیرمجموعه طراحی پایدار است - را شاید بتوان یکی از جریان‌های مهم معاصر به حساب آورد که عکس‌العملی منطقی در برابر مسایل و مشکلات عصر صنعت به شمار می‌رود. برای مثال، 50 درصد از ذخایر سوختی در ساختمان‌ها مصرف می‌شود که این به نوبه خود منجر به بحران‌های زیست محیطی شده و خواهد شد. بنابراین، ضرورت ایجاد و توسعه هرچه بیشتر مقوله پایداری در معماری بخوبی قابل مشاهده است.

معماری پایدار، مانند سایر مقولات معماری، دارای اصول و قواعد خاص خود است و این سه مرحله را در برمی‌گیرد:

صرفه جویی در منابع، طراحی برای بازگشت به چرخه زندگی و طراحی برای انسان که هرکدام آنها استراتژی‌های ویژه خود را دارند.

شناخت و مطالعه این تدابیر، معمار را به درک بیشتر از محیطی که باید طراحی آن را انجام دهد، می‌رساند.



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢ | ۱:٤٠ ‎ب.ظ | نویسنده : *

تصاویر هوایی از تورنتو از سال 1919 تا سال 2011

 

 

 

Toronto Old Iranto

برای مشاهده باقی تصاویر به ادامه مطلب بروید.



ادامه مطلب