تاريخ : ۱۳٩۱/٤/۱۸ | ٤:٢۳ ‎ب.ظ | نویسنده : ریحانه مانیزانی

 

 مبلمان شهری یکی از اصلی ترین ابزارهای ارتباط شهر با شهروندان خویش است . نیمکت تنها تخته ای برای نشستن، سطل زباله تنها مخزنی برای انداختن پاکت آب میوه و چراغ ها ابزاری تنها برای روشنائی نیستند. امروزه مبلمان شهری اصلی ترین مفصل ارتباطی شهروند با شهر است. ابزاری است که علاوه بر رفع نیاز، خاطره می سازد و احساس رضایت ایجاد می کند . نیاز سنجی، انتخاب و چیدمان مبلمان شهری، علمی خاص است که استانداردهای مخصوص خود را دارد. بخشی از این قوانین از دل فرهنگ و آداب و رسوم هر شهر می آید. بعضی از عناصر مبلمان شهری اصلا قابل استفاده در شهرهای دیگر نیست. ساخت تیپ این عناصر و فروش آن به شهرداریهای مختلف از اتفاقات غریبی است که تنها در این مملکت ممکن است. نحوه استفاده از پارک، مدت نشستن، زمان پیاده روی، نوع تفریحات مردم و گذران اوقات فراغت و... میان مشهد و تهران کاملا متفاوت است، این تفاوت فرهنگی و رفتاری نمود شهری خود را در مبلمان شهری می یابد. مبلمان شهری در شهر ما نه تنها خاطره انگیز نیست، بلکه گاهی به اصلی ترین نیازهای فیزیولوژیکی و فیزیکی انسان نیز پاسخی نمی دهد. ملاک انتخاب مبلمان شهری مانند سایر اقدامات زیبا سازی نمی تواند قیمت باشد، زیرا خسارتی که یک مبلمان معیوب به روان شهرها وارد می سازد جبران ناپذیر است. از سوی دیگر انتخاب رنگها در مبلمان شهری کاملا نامناسب و مضّر است. رنگها تاثیرات ناخودآگاه خود را بر روان مردم می گذارند بدون اینکه به آنها فکر کنیم. بسیاری از مبلمان شهری باید در فضاهای شهری مخفی شوند و عده ای دیگر نیاز به برجسته شدن دارند. رنگ این عناصر در شهرهائی که نور خورشید درخشندگی بیشتری دارد با نقاطی که در اغلب فصول ابری هستند متفاوت خواهد بود. رنگ عناصر و روشنائیهائی که در آینده ها استفاده می شوند بدلیل ایجاد خیرگی در چشم رانندگان باید کاملا حساب شده باشند. و... که نیازمند مطالعات و بررسی های زیادی است

 

 

ادامه مطلب یادتون نره